แค่สามวันหลังจากทริปอันดามันเหนือที่สิมิลัน อาการอยู่ไม่สุขก็กำเริบในวันที่ฟ้าใสสุดๆ
แผนการแว๊บเที่ยวเกาะหลีเป๊ะถูกวางและสรุปภายในเวลาแค่ชั่วโมงเดียว ระหว่างนั่งรอรถที่กำลังขัดสีฉวีวรรณค่ะ [:D]

ไม่ต้องเตรียมการอะไรมากมาย เพราะไปคนเดียวและกะไปพักแค่คืนเดียว เป็น side trip ระหว่างทาง
ไปรับหลานๆที่หาดใหญ่ค่ะ เช้าวันรุ่งขึ้นก็รีบออกจากบ้านตั้งแต่ตีสี่เผื่อเวลาไปงมหาท่าเรือปากบารา
จังหวัดสตูลที่เคยไปเมื่อสองปีก่อน แต่จำทางไม่ได้เลยเพราะหลับไปตลอดทางค่ะ แหะ แหะ

ไปถึงท่าเรือปากบาราเร็วกว่าที่คิดสองชั่วโมง มีข้าวไข่เจียวปูรองท้องก่อนลงเรือ
อาการลุ้นก็เกิดขึ้นจนได้ ตอนที่ถึงเวลาเรือจะออกแล้ว แต่เรือยังไม่มาเทียบท่าเพราะแจ้งข่าวมาว่า
เรือมาช้าเพราะคลื่นลมแรงมาก เลยต้องรอจนแน่ใจก่อนจะพาคนออกจากเกาะหลีเป๊ะมาปากบารา
คิดในใจว่าจะไปดีมั้ยเนี๊ยะ เจอข่าวแบบนี้แถมมาคนเดียวด้วย แต่ดูท้องฟ้าแล้วคิดว่าน่าจะไม่เลวร้าย
ว่าแล้วก็ตัดใจกลืนยาแก้เมาเรือลงคอแบบฝืดๆ พร้อมกับปลอบใจตัวเองให้เดินหน้าต่อไปค่ะ

เดินกลับเข้ามาในเรือที่นั่งมา แฮๆ ของเราก็มีแขวนเหมือนกัน แต่เป็น.......

บรรยากาศหน้าหาดตอนเย็นๆก็พอมีความเคลื่อนไหวของทั้งนักท่องเที่ยวและเจ้าบ้านให้เห็นเป็นหย่อมๆค่ะ