เดอะ บลูสกายรีสอร์ท เกาะพยาม ระนอง 

 The Blue Sky Resort  Koh Payam Ranong 

เล่าให้ฟัง........

เพิ่งจะมีเวลาทำรูปจากทริปเมื่อเดือนเมษายน

เวลาผ่านไปผมเริ่มจะจำรายละเอียดไม่ค่อยได้แล้วล่ะสิ ฮ่าๆๆๆ

เอาเป็นว่าผมอยากไปที่นี่ก็แล้วกัน ก็เลยชักชวนเพื่อนสมาชิกขาประจำ ไปเที่ยวพักผ่อน

จองที่พักทิ้งไว้เป็นปีเป็นการผูกมัดตัวเองกลัวจะไม่ได้ไปครับ ฮ่าๆๆ

เรื่องการเดินทาง เราเดินทางจากภูเก็ตด้วยรถส่วนตัว แวะไปเรื่อยเปื่อย ก็มีแวะที่อนุสรณ์สึนามิ บ้านน้ำเค็ม

เพิ่งมาเป็นครั้งแรก ด้วยความอยากเห็น บรรยากาศวันนั้นครึ้มฟ้าครึ้มฝน เงียบสงบ เหงา นักท่องเที่ยวบางตา

เราใช้เวลาอยู่ที่นี่ประมาณ 40 นาที สำหรับถ่ายภาพและเดินชมร่วมรำลึกย้อนนึกภาพเหตุการณ์ครั้งนั้น

จากนั้นก็รีบขึ้นรถเดินทางไปยังที่พักในตัวเมืองระนอง ซึ่งระยะทางยังอีกยาวไกล ในระหว่างเส้นทางที่เรากำลังเดินทาง

เป็นถนนสองเลน มีรถแล่นสวนกันตลอดทางวันนี้ดูจำนวนรถที่วิ่งเส้นนี้เยอะมากครับ เป็นเพราะถนนสายหลักจากชุมพร

ลงไปสุราษฎร์ธานี เกิดน้ำท่วมตัดขาดทำให้ไม่สามารถสัญจรได้ แต่ยังไงเราก็ต้องรีบทำเวลาล่ะครับใกล้ค่ำแล้ว

ฝนก็ตกพรำตลอดทาง คิดอยู่ว่าพรุ่งนี้เช้าข้ามไปเกาะพยามมีหวังนอนพักผ่อนตลอดทริปแน่นอนเลย....ฮ่าๆๆๆ

ในที่สุดเราก็เดินทางมาถึงที่พักในตัวเมืองระนองตอนสองทุ่มพอดีๆ

The Apple Hip Hotel   นี่คือชื่อโรงแรมที่เราพักกันครับ

ไม่รู้ว่า สตีฟ จ็อบส์ แกแอบมาเปิดโรงแรมที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ฮ่าๆๆ

จากนั้นก็แยกย้ายเข้าห้องพัก พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้เช้าเราจะต้องเดินทางไปท่าเรือเกาะพยาม ก่อน 9.00 น. ครับ

แต่คืนนี้มีฟุตบอลพรีเมียร์ลีกด้วยล่ะ ทำไงดี  ก็อดดูสิครับ ก๊ากกก..กกก

เช้านี้ผมตื่นเร็วมากครับ เป็นเพราะเมื่อคืนรีบนอนเลยได้พักผ่อนเต็มที่ ก็จะตื่นเร็วเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ออกทริป  

จากนั้นก็ออกไปเดินถ่ายรูปที่พักเล่นๆ  เก็บบรรยากาศรวมๆ ของโรงแรมที่พักไว้ดูซะหน่อย

ก่อนที่จะเดินทางไปท่าเรือซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่พักมากนัก

พวกเรามาถึงท่าเรือก่อนเวลานัดหมาย ติดต่อกับทางเจ้าหน้าที่ของรีสอร์ทเรียบร้อย ก็ต้องหาอาราเช้ารองท้องกันนิดส์นึง

ต่างคนก็สั่งอาหารตามสะดวก ก็เก็บภาพไปเรื่อยๆ ระหว่างนั่งรอเวลาเรือออกประมาณ 9.30 น.  ฮ่าๆ ค่อนข้างจะไร้สาระ

Signage บนรถตู้ของรีสอร์ท

มุมสำหรับนั่งพักก่อนลงเรือ

หน้าตาและราคา ผมถือว่า.......ใช้ได้ครับ ฮ่าๆๆ

เป็นไง มื้อเช้าของผมหล่อไหมครับ  ฮ่าๆๆๆ

บรรยากาศรอบๆ ท่าเรือ

เจ้านี่คือ ดอกมะพร้าว หล่นเกลื่อนบนฝากระโปรงรถ สวยดีครับ

เขาว่าสีน้ำเงินเป็นสีของผู้ดี มีสไตล์ สุขุม เท่ ลึกลับ  ก๊ากก..กกก

แหงนดูท้องฟ้าตรงท่าเรือ เจอโคมไฟดีไซน์เท่ๆ ไอเดียดีครับ

จากท่าเรือเรานั่งสปีดโบ๊ต ใช้เวลาประมาณ 30 นาที  ก็มาถึงท่าเรือเกาะพยามแล้วครับ

มีรถกอล์ฟไฟฟ้ามารอรับที่ท่าเรือ เพื่อรับนักท่องเที่ยวของรีสอร์ทเข้าที่พัก ถึงที่พักปุ๊ป มึนๆ งงๆ  ทำอะไรไม่ถูกเลย

จะดื่มเครื่องดื่มเย็นๆ ที่ทางรีสอร์ทเตรียมไว้หรือจะถ่ายรูปเลยดีมะ แดดดีฟ้าดี น้ำกำลังจะลงด้วย

เอ๊ะ..หรือเข้าห้องพักก่อนดีกว่า เอ๊ะ หรือจะนั่งที่ล็อบบี้ก่อนดีมั้ย  เอ๊ะ..นี่เราเป็นอะไรไป ก๊ากกก..กกกก

พอตั้งสติได้ เอาสัมภาระเข้าห้องพักก่อนดีกว่า สำรวจที่พักซะหน่อย แล้วก็เก็บภาพมุมมหาชนด้วย ย้ำว่า มุมมหาชน ฮ่าๆๆ

เรารอจนบ่ายแก่ๆ พอให้ไอแดดได้ผ่อนคลายหน้าที่ของมันบ้าง ออกมาเดินชมวิว ชมนก ชมไม้ ชมสาวๆ แฮ่ๆๆ อันหลังเวิร์คมาก

เดินถ่ายรูปกันสนุกสนานแบบสบายๆ พอเหงื่ออกก็เข้ามานั่งพักที่ล็อบบี้สั่งเครื่องดื่มเย็นๆ ให้สดชื่นซะหน่อย นั่งคุยเรื่องสัพเพเหระ

จนค่ำก็สั่งอาหารมื้เย็นทานกันจนอิ่มพอประมาณ แล้วก็กลับเข้าห้องพักอาบน้ำอาบท่า

เปิดแอร์เย็นๆ ชงกาแฟร้อน  ขนมขบเคี้ยว เปิด jack Johnson ฟังเบา ........................นอนยาวโลดดดดดดดด

เช้าวันใหม่เราตื่นกันแต่เช้ารีบออกไปถ่ายแสงแรกกันครับ ก็อกแก๊กๆ ไปเรื่อยๆ สดชื่นกับธรรมชาติยามเช้า ดูวิถีชีวิตของชาวบ้านแถวๆ นี้


อืม....บางครั้งถ้าอยากได้ภาพสวยๆ คุณต้องขยันนะ การที่ได้ตื่นเช้าๆ มันเป็นสวรรค์ของนักถ่ายภาพครับ  


ชีวิตเราต้องอยู่กับธรรมชาติอีกนาน เรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติไว้บ้างนะครับ   เที่ยวหัวใจใหม่   เมืองไทยยั่งยืน     ขอตามกระแสหน่อยครับ


 แหม...คนคิด วลีนี้มันเก่งจริงๆ นะครับ ฮ่าๆๆ 

เป็นไงครับ งามมั้ย  งามสะท้อนเง้า  ก๊ากก..กก

แสงเงานี่ทำให้ถ่ายรูปสนุกดีนะครับ

บรรยากาศแบบใส่ผักรวมๆ 

สีสันแสบๆ เหมือนแกงส้มเลยอ่ะ

ช่วงที่ไปนักท่องเที่ยวน้อยครับ แหงาเลยอ่ะ

พาเจ้าบลอคขุฟ้าใสมาทีไร ฟ้าใสทุกที แต่ฟ้าข้างหลังครึ้มมาแล้ว เอ๊ะยังไง ฮ่าๆๆ

แป๊ปนึงนะงับ งานเข้า รับสายก่อนงับ ฮี่ๆๆๆ

มีเปลด้วย แต่ไม่กล้าไปนอน กลัวต้นมะพร้าวล้ม

ก่อนหน้านี้ใครไปนอนเนี่ย ฮ่าๆๆ  เปลหย่อนสมรรถภาพเลย ก๊ากกก..กกกก

บลา บลา

อยากได้แมวสักตัวมานอนตรงนี้

ลดการเผชิญหน้าอย่างท้าทาย หันมาปรองดองกันดีกว่า  ก๊ากกก..กกก

เย็นนี้พอมีแสงสีทองอยู่บ้าง มาแว๊บบบบบเดียว ก็หายไปละ

เช้าวันใหม่......วะว้าวววววว

นึกว่าอยู่สมุย 







ชอบมุมนี้ แค่เอื้อมจริงๆ






สายหมอกยามเช้า








ฟังเพลงของพี่ jack johnson มากไปหน่อย ฮ่าๆๆ

Upside Down